نوع مطلب :چند خطی از خودم ،

نوشته شده توسط:مرتضی اطمینان پاریزی

ارسال به

نوع مطلب :چند خطی از خودم ،

نوشته شده توسط:مرتضی اطمینان پاریزی

آری ای مادردگرتاب ندارد چشمم

دیدن صحنه ی دستت که زوالش پیداست

وقسم می خورم اکنون که نتوانم دید

که جگرگوشه ی من یعنی تواشک میریزی

چه به حزن و به چه به شوق نداردفرقی

حرف هایت وقتی که به لرزش صدایت برون می آید

چون صدای ملکوت مرگ است

مرا می خواند

ودلم میگیرد

و دلم میلرزد

می فشارد گلویم راسخت

بغض من که چون طناب دارست

مرگ را می خواهم مادرم غمگین است

نیمه شب چشم هایم باز است

پرده سکوت

میدرد ازهم صدا می آید

برمیخیزم و به صد فکرپلید

که صداازسمت بستر مادرم می آید

پابرمیدارم

جاذبه دوصدچندان است

قفس دلهره دردور تنم پیدا است

آری...

مادرم می نالید

به اومیگویم که چرا می نالی؟

لبخندی بر لب بهر عشق تواست فرزندم

اورا می بوسم

کنج تاریکی شب ندارد تحمل پایم مینشینم

از تمام اندام وجودم درماندگی می بارد

وهراسان به حق میگویم با خواهش و با تادیب

نیاید آن دم

که دگر زوال دستش نتوانم دیدن

ناله هایش نتوان بشنیدن

مرگ را می خواهم مادرم غمگین است

ارسال به

نوشته شده توسط:مرتضی اطمینان پاریزی

ارسال به